Blog: Het wordt tijd voor een nationaal contract voor de veiligheid

Het is de tijd van de wensenlijstjes. Iedereen die politiek iets geregeld wil hebben, maakt nu prikkelende notities waarin maatschappelijke problemen worden beschreven die om een oplossing schreeuwen. Kort samengevat staat er dat de nood weliswaar groot is, maar de oplossing nabij. Als nou maar gekozen wordt voor de aangedragen oplossing (in geld, mensen of maatregelen), dan komt het allemaal goed.

Omdat er veel wensenlijstjes zijn en proberen betrokkenen een manier te bedenken om de eigen nood zo goed mogelijk onder de aandacht te brengen. Eén van de manieren om dat te doen is door zo’n stuk laten lekken aan de media. Elke journalist kent dan de achtergrond van zo’n stuk en weet wat de bedoeling is. Vrijwel elke journalist verfoeit deze manier en vrijwel elke journalist werkt mee als hij of zij het ter publicatie krijgt aangeboden.

Vorige week dook het wensenlijstje van politie en Openbaar Ministerie op in Trouw. En met dat wensenlijstje is helemaal niks mis. Er staat keurig in verwoord wat er mis is. Nieuwe zaken staan er niet in, maar als alles dan weer eens op een rijtje staat, afgerond met een niet mis te verstane conclusie (‘De criminaliteit is groter dan uit de officiële cijfers blijkt. Criminelen dreigen beide instanties op ‘onoverbrugbare achterstand te zetten’’), dan is het weer nieuws.

En dan reageert iedereen weer zoals verwacht. Het ministerie van Veiligheid & Justitie doet nader onderzoek, de vakbonden zeggen dat ze het altijd al hebben gezegd en de oppositie is van mening dat het kabinet heeft gefaald. Politie en OM zeggen niks, want willen niet de indruk wekken ook maar iets te maken te hebben met het lek.

Normaliter gaat het zo dat er na langer of korter Haags zuchten en steunen alsnog meer geld komt voor politie en justitie en dat de problematiek daarna weer wegzakt in de waan van de dag. Tot een nieuw incident, een nieuwe ontwikkeling, een nieuwe prioriteit, waarna het circus weer van voor af aan begint. Zo werkt het in ons land.

Het wordt tijd dat daarin verandering komt, want daarvoor is de problematiek van de (on)veiligheid te ernstig. En het is geen probleem van één politieke partij, van één regio of van één groep burgers, maar van de hele samenleving. Dit probleem verdient het om nu eens niet volgens de lijnen van de partijpolitiek te worden aangepakt, maar door een Kamerbrede alliantie voor de veiligheid. Het is beter om te kijken naar wat ons bindt dan naar de verschillen.

De problematiek is ook te belangrijk om tegen politie en OM te zeggen: hier hebt u een zak met geld, doe er iets goeds mee. In het verleden is dat nogal eens gebeurd en dat werkt niet. Dan lopen de goede voornemens en plannen weg in de complexe taakuitvoering van beide instanties. De politiek moet vooraf precies te horen krijgen wat er met de extra financiële middelen gebeurt. Niet uit wantrouwen, maar als een vorm van publieke verantwoording. Veiligheid kost veel geld, dat moet je willen verantwoorden.

En de te sluiten alliantie voor de veiligheid moet ook de komende jaren betrokken blijven bij de uitvoering. Niet loslaten, maar meekijken, meesturen, meebeslissen en meesleuren, want het zal niet eenvoudig worden. Die blijvende betrokkenheid is belangrijk, al was het maar om gedurende de rit de prioriteiten te kunnen herijken. Is er komende tijd sprake van nieuwe taken voor OM en politie? Dan graag even aangeven waar het een tandje minder kan. Desnoods tijdelijk.

En dat alles kan worden vastgelegd in een soort nationaal contract voor de veiligheid. Met contractpartners, periodieke afstemming en verantwoording. Net als dat in de energiesector is gebeurd. Van fiche naar alliantie naar nationaal contract. Doen.

16-02-01-foto-eric-stolwijk

 

Eric Stolwijk
Januari 2017

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

  • Schinkelshoek & Verhoog
  • Smidswater 27
  • 2514 BW Den Haag
  • (070) 820 91 00