Blog: Opgejaagd ministerieel wild

Eén ding is zeker. Ook de volgende minister van Veiligheid en Justitie wordt opgejaagd wild.

Om deze voorspelling te doen, is geen glazen bol nodig. Het is een eenvoudige optelsom van factoren die het politieke leven van een bewindsman op dit departement bepalen.

Aard en omvang van de problematiek + ontwikkelingen in de samenleving + het politieke klimaat + werkwijze en rol media = het risico van het ambt. Het mediagenieke karakter van criminaliteit en veiligheid, de gemoedstoestand van de Nederlandse burger en social media fungeren in deze optelsom als ‘verdubbelaars’. De politieke partij die hij vertegenwoordigt en zijn capaciteiten kunnen zijn politieke leven wellicht verzachten en verlengen, maar hij krijgt het moeilijk.

De bestrijding van de misdaad en het handhaven van de openbare orde en veiligheid zijn in de afgelopen decennia volledig gepolitiseerd. In het algemeen ging het grofweg tot ergens in de jaren tachtig vooral om het vaststellen van beleid en het maken van keuzes. Een nogal abstract debat waar vooral juristen zich lieten gelden.

Tegenwoordig is de uitvoering ervan zo dicht op de minister georganiseerd dat hij om de haverklap verantwoording moet afleggen over onderzoeken en incidenten. Waarbij je kan redetwisten over oorzaak en gevolg. Feit is dat het de bewindspersoon is die het meest naar de Tweede Kamer wordt geroepen om uitleg te geven en de meeste kamervragen krijgt te verstouwen.

Als minister van Veiligheid en Justitie weet je reeds bij het aantreden één ding zeker: de ambtenaren waarvoor jij politiek verantwoordelijk bent gaan dingen doen waarmee bepaalde groepen burgers niet blij zijn. Ze sporen criminelen op, waarschuwen of bekeuren wetsovertreders, houden mensen aan, stoppen ze in de cel of leggen beslag op hun bezittingen. Of sporen er te weinig op, of juist te veel, bekeuren de verkeerde, laten criminelen juist lopen en/of slagen er niet in beslag te leggen op crimineel bezit.

Graag doorstrepen wat niet van toepassing is.

Door alle politieke en maatschappelijke aandacht voor specifieke zaken krijgen criminelen en wetsovertreders een gezicht en een stem. Daar waar zij vroeger in een hoekje kropen, daar schuiven ze nu aan bij Humberto, Matthijs of Twan. Niet om spijt te betuigen, maar om te vertellen dat ze veel te hard zijn aangepakt, om hun menselijke kant te laten zien of te vertellen dat de opsporingsmethodes niet deugden. De menselijke geest is wat dat betreft fascinerend. We verafschuwen criminelen en willen tegelijkertijd alles over ze weten.

Na de verkiezingen medio maart krijgen we hoogstwaarschijnlijk een nieuwe minister van Veiligheid en Justitie. Je moet zeer gedreven of moedig dan wel buitengewoon ijdel zijn om je te laten strikken voor dit hoge ambt. Als de nieuwe bewindspersoon met de Koning en het aantredende kabinet poseert op de trappen van Paleis Noordeinde dan ligt de eerste tijdbom waarschijnlijk al te tikken.

16-02-01-foto-eric-stolwijk

 

Eric Stolwijk
Februari 2017

 

 

 

 

NB: In dit blog staat de minister van Veiligheid en Justitie beschreven als een ‘hij’. Dat komt omdat de bewindslieden op het departement van Justitie op ééntje na allemaal mannen waren. Alleen Winnie Sorgdrager wist zich in deze galerij te worstelen. En ook zij werd geplaagd door incidenten en (veronderstelde) schandalen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

  • Schinkelshoek & Verhoog
  • Smidswater 27
  • 2514 BW Den Haag
  • (070) 820 91 00